Jæja loksins að maður nenni að fara að blogga. Það er semsagt liðinn rúmlega einn mánuður frá því að ég lagði upp í för mína til Kína. Ég og Danni lögðum semsagt á stað til London 23. febrúar. Þegar við lentum á Stansed flugvelli hafði hvorugur okkar hugmynd hvað við ættum að gera. Ráfuðum um flugstöðina í klukku tíma til þess að reyna að komast að því hvernig í anskotanum við kæmumst frá henni. Okkur var tjáð að við skildum taka lestina og það gerðum við. Þeir sem farið hafa með iceland express vita það kansi að flugvöllurinn er töluvert langt frá London og tók það örugglega ca 1 og hálfan klukkutíma með lestinni frá flugvellinum til london. Ég og Danni vorum farnir að hafa áhyggjur af því hvort við værum yfir höfuð í réttri lest. Svo þegar við komum á endastöðina á liverpool street gengum við frá borði og löbbuðum upp úr lestarstöðinni. Áður en við bræður lögðum af stað til london höfðum við bókað okkur gistingu á gistihúsi sem við höfðum reynar litla hugmynd um hvar væri staðsett í london. Þannig að við ákváðum bara að setjast upp í leigubíl og byðja hann um að keira okkur þangað. Til að byrja með virtist leigubílstjórinn ekki alveg skilja hvert við vildum fara því hann hafði aldrei séð þessa götu áður en að lokum fletti hann upp í eihverri símaskrá og við komumst á áfangastað. Hopfan hét gistiheimilið. Það var örskotstund frá heimavelli Hamranna (west ham) þannig að við áttuðum okkur á því að við værum alveg í austurhluta london sem venjulega er ekki talinn sá flottasti svo vægt sé til orða tekið. En allavega það fyrsta sem blasti við okkur fyrir utan gistiheimilið var barnaskóli. Eitt sem ég tók vel eftir að í þessum skóla var ekki eitt einasta hvítt barn og ekkert svart heldur. Allir sem búa í þessu hverfi voru semsagt pakistanar eða múslimar. Þannig að draumar mínir um að pikka up stelpu í london hurfu eins og dögg fyrir sólu.

            En allavega í london gistum við í 2 daga hjá konu sem ég man ekki alveg hvað heitir en hún var frá Sri Lanka og allt var mjög heimilislegt og þæginlegt. Konan var forvitina að heyra um land og þjóð. Á gistiheimilinu voru nokkur herbergi en pöntunin á herberginu hjá mér og danna klúðraðist eitthvað þannig að við þurftum að dúsa saman í skemmtilegu tvíbreiðu rúmmi.

            Danni og ég skoðuðum okkur um í london og fórum á djammið þar. En það sem ég verð að segja að hafi verið skemmtilegast við london var barinn sem var alveg við húsið okkar en hann var á Götu sem heitir green street og er alveg við west ham völlin. Þar héngum við löngum stundum að sötri og tala um fótbolta við innfædda.

            Svo 25 . feb áttum við pantað flug til Shanghai. Eg og danni ákváðum að vakna snemma skella okkur í sturtu og reyna að vera komnir tímanlega upp á flugvöll. Við fengum okkur morgunmat hjá yndilslegu konunni sem átti gistiheimilið og þá skinidlega þurftum við báðir að fara á klósettið. En svo skemmtilega vildi til að allir sem gistu á þessu gisti heimili virtust vera samankonir inn á klósetti en klósettið og sturtan voru á sama stað. Þannig að það endaði með því að við lögðum töluvert seinna af stað út á Hetrow heldur en upphaflega var ráð gert en tölum okkur þó hafa nægan tíma til stefnu.

            Eins og kanski einhverjir vita þá er áðurnefdur flugvöllur alveg vestast í london og við vorum staddir austast í london. Ég og danni tókum neðanjarðarlestina því við töldum að það tæki stystan tíma. Þegar við vorum búnir að fara í gegnum svona 4 stöðvar finnur danni upp á skemmtilegum leik. Hann sagði “hei Siggi fáum okkur eitt staup á hverri stöð þangað til við komum upp á flugvöll”. Að sjálfsögðu samþykkti ég það. 10 stöðvum seinna segjum við báðir.. úff maður er bara farinn að verða svolítið fullur. Hvað eru margar stöðvar eftir? Ég taldi... 21 stöð eftir..  Segjum bara að við náðum að klára 1 líter af Gajol í lestinni á leiðinni út á flugvöll.

            Svo þegar við vorum komnir út á flugvöll tók við lengsta röð sem um getur í heiminum og loksins þegar við komumst úr henni þurftum við að hlaupa um alla flugstöð til þess að ná flugvélinni. Vorum nokkuð heppnir bara því að þeir voru að fara loka hurðinni þegar við hentum okkur inn í flugvélina. Næsta fólk á eftir okkur fékk ekki að fara með... heheh óheppin þau og heppin við. Inní flugvélinni sáum við svo Ragga og ferðin til kína var hafin fyrir alvöru. Einungis 12 klukkutímar og þá shanghai.

 

Þeir sem hafa ferðast með Virgin vita það kanski að það er ekki hægt að sofa í vélunum hjá þeim. Allt of mikið að gera og frítt áfengi... kveð í bili.. þetta er einungis byrjunin

http://video.google.com/videoplay?docid=-899568852108441558

Klippa frá fyrsta morgnunum þegar Rúnar hafði ekki nennt að fara að sofa frá því að við lögðum af stað frá Íslandi deginum áður.

Hér er svo annað frá fyrsta mogninum úti við sundlaug

Annað video frá fyrsta deginum þegar við fórum að vekja Helga eftir öflugt djamm kvöldið áður

Hérna er smá klippa frá Tenerífe þegar við ætluðum að skella okkur á bananabát.
og hér er annað líka

Snilldar lag hér á ferð Leiknislagið!!!

Ekki það að ég hafi eitthvað merkilegt að segja hérna þá finst mér ég vera knúinn til þess að skrifa  færslu hérna þar sem svo margir láta sér detta í hug að kíkja á þessa síðu mína... nema náttúrulega að það sé alltaf sama manneskjan sem komi hérna inn  150 sinnum á dag sem er nátturulega alltaf möguleiki líka.

Litli feiti Siggi hefur núna ákveðið að taka sig á og ætlar að byrja að lifta og hreyfa sig í litla gyminu hérna á Bifröst. Í stað þess að liggja í Manager 8 tíma á dag á milli þess sem hann er í tíma og þangað til hann drullast til að gera verkefni þá hefur hann ákveðið að eyða allavega 1-2 klukkustundum af sínu spennandi lífi til þess að sprikla aðeins.

Annars er bara allt fínt að frétta hérna úr sveitinni. Ég hef haft alveg eðlilegar hægðir síðan ég flutti aftur hingað en ekki er sama hægt að segja um það hversu duglegur ég hef verið að mæta í tíma. en síðastliðnar 2-3 vikur sem ég hef verið hérna hef ég mætt í 3 fyrirlestra. Eitthvað sem ég stefni á að bæta úr þessu þar sem ég var að frétta það að sá/sú sem er hæstur eftir önnina fær frí skólagjöld önnina á eftir.

úff nenni ekki að skrifa meira í bili en vona að ég hafi eitthvað merkilegt að segja næst. Ekki eitthvað krúk eins og núna til þess bara að segja eitthvað.

Kveðja, Sigurður Rúnar

Í tilefni dagsins langar mér að láta alla vita að ég hef ákveðið að efna til skrúðgöngu frá hlemmi og niður að bandaríska sendiráðinu til þess að halda upp á 5 ára afmæli árásarinnar á Bandaríki Norður-Ameríku.

Þessi dagur vekur alltaf mikkla lukku hjá mér og mörgum öðrum og þess vegna var tekin ákvörðun um að halda þennan dag hátíðlegan með þessari skrúðgöngu.

Vona að sem flestir láti sjá sig. 12:00

Ég veit ekki hvort þessi ferð okkaar hafi vakið sona mikinn áhuga á siðunni minni en þá hef ég allavega ekki bloggað síðan í júní eða eitthvað og það hefur aldrei komið jafn mikið af fólki á síðuna... síðan ég reyndi að selja mig og það kom á Batman.com um árið... en allavega ég er ekki að fara að segja frá öllu brennivíninu og bjórnum og kellingunum og hórunum sem allir voru í nema með smá ritskoðun frá félugunum....
Myndböndin eru reyndar ekkert sérstaklega foreldra né félagavæn...... hvort sem það sé fókið sem var með okkur úti eða ekki...

Jæja þá er maður kominn heim úr frábærri tveggja daga ferð til Tenerífe og vitir menn þetta var bara svona líka frábær skemmtun. Ég ,Helgi, Binni og Rúnar skelltum okkur saman og þeir sem þekkja okkur vita að þar fara fjórir af mestu vitleysingum landsins. Bjórinn og Red Bullinn sem við létum inn fyrir okkar varir verður líklegast ekki mældur í lítrum heldur rúmmetrum. Fljótlega ætla ég að reyna að koma með ferðasöguna okkar en það sem var gert í þessari ferð er vart prenthæft svo að ég held að það sé best að við komum okkur saman um hvað má koma fram opinberlega.

En allavega ferðasagan kemur fljótlega og svo vil ég líka þakka Binna, Rúnari og Helga kærlega fyrir frábæra ferð sem verður lengi í minnum höfð, ekki aðeins hjá okkur heldur líklega öllum þeim íslendingum sem urðu vitni af ferðum okkar á blómaeyjunni.

Þótt ótrúlegt megi virðast þá fylgdist ég með síðasta borgarstjórnarfundi þessarar borgarstjórnar í dag og mátti glöggt heyra að fráfarandi borgarstjóri Steinunn Valdís okkar var ekki sátt og var hún leiðinlega bitur í ræðum sínum og það örlaði fyrir kvennalista feminista kreddu leiðindum og biturleika í ræðum hennar. Mjög fyndið að hlusta á það..

Svo langar mig að ræða aðeins um frægasta fyrverandi fíkil á íslandi en hann á hálfrar aldar afmæli í dag. Allar útvarpsstöðvar landsins hafa lítið annað gert en að spila gamla og nýja slagara eftir hann Ásbjörn Kristinn í dag. Maðurinn er vissulega öflugur tónlistarmaður en öllu má samt ofgera.  Ég rambaði á útvarpstöð sem ég er vissulega ekkki stoltur af að hafa hlustað á. En það er að sjálfsögðu KR-útvarpið, og vita flestir Íslendingar að Ásbjörn Kristinn er eldheitur KR-ingur þrátt fyrir að hafa verið alinn upp í Þróttarahverfinu. Mér finnst ekkert skrítið að KR-ingar spili slagara með þessum manni en þó kom það mér mjög á óvart að KR- sem hingað til hefur verið íþróttafélag spilar lög þar sem hann er að syngja um dópneyslu og fíkniefnasölu og þótti mér það ekki viðeigandi en hvað get ég sagt. Kanski tíðkast svoleiðis innan klúbbsins.

Kær kveðja, Siggi

Margt hefur drifið á daga mína síðan ég bloggaði síðast. Þar helst má nefna að ég er að fara til Tenerife í byrjun júlí með Rúnari, Binna og Helga og þar verður án efa drukkinn bjór í töluverðu magni.

Hvítasunnuhelgina drifum við Sunna, Jói og Halli  okkur í ógleymanlega útilegu/veiðiferð og þar var bjórinn heldur aldrei langt í burtu. Reyndar veiddist ekki neitt en þrátt fyrir það var ógeðslega fínt að liggja bara í sólinni með öl og Gajol flösku í annari og veiðistöngina í hinni... Það tók okkur ekki nema 3 tíma að tjalda flóknasta tjaldi sem sögur fara af en það ber að nefna að ekki voru allir í besta ástandinu til þess að framkvæma það verk en halli var sá eini sem var alsgáður og hann fékk frí þar sem hann var svo góður að nenna að keyra á staðinn. Tjaldið fór þó ekki upp fyrr en hann fékk nóg af aulaskapnum í okkur og hann tjaldaði semsagt tjaldinu á eigin spítur. Við hittum Óla-Hetju í Vík og skelltum okkur í sund um 2-3 leitið um nóttina. Þar og rétt áður og reyndar aðeins á eftir fór Sunna af kostum. Hún drapst 4 sinnum á einu kvöldi og þar á meðal einusinni á klósettinu og svo í kvennaklefanum í sundinu. Mér og Jóa tókst að rústa einu stykki ættarmóti og margt annað skemmtilegt átti sér stað í þessari frábæri ferð okkar.

Kær kveðja, Siggi

Lofa að það líður ekki svona langt á milli bloggfærslna í framtíðinni.

Góðan daginn elsku dúllurnar mínar ég byðst afsökunar á því að hafa ekki bloggað um mánuð eða eitthvað en það er einföld ástæða fyrir því... ég er núna búinn að vafra á netinu og reyna að finna lag sem lýsir lífi mínu. og núna rétt í þessu fann ég lag og myndband sem mér þykir einstaklega vænt um og mig langar að deila þessu með ykkur ef þið ýtið á linkinn sem kemur núna flótlega á eftir þessari setningu sem ég skrifa síðast í þessu blogggi þá ættuð þið að komast á síðu sem opnast sjálfkrafa og lagið byrjar að spilast.      Lagið hans Sigga  

 Mörgum finnst að þessi blogg mín séu orðin svolítið þunglyndisleg þannig að ég hef ákveðið að blogga bara um eitthvað ánægjulegt og skemmtilegt í framtíðinni.
Mig langar að deila með ykkur viðtali sem ég tók á dögunum við Offitusjúklinginn Bröndu Barah. Branda Barah er 35 ára skiptinemi frá Norðurhluta finnlands og er hún af ætt Sama.

Siggi:  Segðu mér Branda hvernig varðstu svona feit.

Branda:  Jahh það get ég nú alveg sagt þér Siggi minn. Það hefur verið draumur minn frá þvi að ég var lítil að verða feitasti sami sem um getur. Þegar því takmarki  var náð var náð þá sá ég það að ég gat mikklu betur og loks varð ég feitasta kona á norðurlöndunum.

Siggi: færðu mikkla athygli út á útlitið?

Branda;  Já ég verð nú að segja það. Þetta er hreint draumi líkast. Fréttastofur og allskonar sjónvarpsþættir berjast um að fá mig til sín... En eftir að ég komst yfir 400 kg. þá hef ég nú bara sagt þeim að kíkja til mín ekki nenni ég að eltast sona við frægðina. (segir Branda og er ekki laust við smá hroka í röddinni)

Siggi: En hvernig er athyglin frá karlmönnunum? ertu á lausu?

Branda: Já ég verð nú bara að segja það að þegar ég var ekki nema 100 kg þá fékk ég ekki mikkla athygli frá strákunum en ég verð nú að segja að eftir að ég byrjaði að leggja mikið á mig til að verða sona feit þá hefur ekki skort á karlhyllina. Þeir bíða hérna í hrönnum og oftar en ekki vilja þeir fara í læknaleik. Það held ég að sé ástæðan fyrir því að ég fer í ristilspeglun 1 sinni í viku. Kallarnir fá ekki nóg af mér.(og það vottar af smá brosi frá þessari lífsglöðu mey.) og já ég er reyndar á lausu en ég vill hafa það þannig opin fyrir öllum

Siggi: en hvernig er nú heilsan?

Branda: Jahh heilsan gæti bara ekki verið betri. Það er svo vel hugsað um mig. Ég þarf ekki að fara einusinni á klósettið sjálf það koma hérna menn í kvítum sloppum daglega og ná í það sem þeir vilja úr rassgatinu á mér. Ég hef þó aðeins þjáðst af kviðsliti en það skiptir svo sem ekki miklu máli þar sem ég hef nú ekki fært mig úr stað í 2 og hálft ár. Sem gerir auðvitað það að verkum að ég verð aldrei þreytt í löppunum eða neitt og verð aldrei þreytt bara neitt nema kanski þegar ég er búin að borða. Svor er ég reyndar komin með legusár á bakið en þar sem ég hreyfi mig ekki þá finn ég ekkert fyrir því. (segir hún stolt og stingur upp í sig heimiliskettinum).

Siggi: En hver eru svo áhuga málin þín?

Branda: jahh áhugamálin eru að sjálfsögðu matur. En svo hef ég gríðarlega gaman af teiknimyndasögum og helst sona hetju sögum eins og batman og superman og spiderman og svoleiðis. Ef ég hefði ekki valið þá leið að ætla mér að verða svona feit þá hefði ég líklegast viljað vera súperhetja. En það þýðir ekkert að hugsa um það núna ég stend og fell með þeirri ákvörðun sem ég tók á sínum tíma og er ekkert nema sátt við það. (segir branda og er ekki laust við að kellingin sé orðin þreytt á öllu þessu masi og hún er þó það falleg í sér að gefa mér forláta mynd sem hún lét taka af sér á teiknimyndahátíð í boston 1994 en það var fyrir ca. 150 kg síðan

Ég þakka Brendu lífskúnstner kærlega fyrir skemmtilegt spjall og reyni að  koma mér í mjúkin hjá henni. MJÚKIN ahahahhaahhahah .. Það verður bara áframhald af skemmtilegum glaðlegum og uppbyggilegum bloggfærslum á þessari síðu í framtíðinni.

Ég samdi hérna sorgar ljóð um daginn, reyndar liðnar örugglega rúmlega 3 vikur síðan en. Síðan þá hefur enginn komið til mín. Nema reyndar einstaka mömmur og því um líkt. En hverjum er ekki sama um það. Ég hef fundið það á meðal félaga minna að ég hef ekki mikla samúð á meðal ykkar með að ég sé hérna upp í fokking sveit nema kanski frá Hinriki sem fussar og sveiar um leið og hann heyrir um kóparvog. Og reyndar hverjum er ekki sama um kóparvog, kóparsker, vatnsleysisströnd, voga, reykjarnesbæ, reyðarfjörð, þingeyri, súgandafjörð, breiðdalsvík... o.s.frv. þið sjáðið að ég nenni ekki einusinni að eyða stórum stöfum í þetta helvíti. fokking þessir úti á landi fokking pakk ég nenni þessu ekki fokking lengur fokking fokking samfélag.... ef ég hætti ekki í þessum fokking skóla eins flótt og auðið er þá er vala mikið eftir af........fokking fokk

P.s.
Var samt að ná fyrsta lokaprófinu þannig að ég er þokkalega sáttur eins og staðan er núna..

http://www.yourfilehost.com/media.php?cat=video&af=on&file=harassedatwork.wmv